Je winkelwagentje is leeg
Assortiment
Home Verrijkingen - aanreikingen 2

boom met hart

DEEL 2;

20.) Je ego - je tweede ikke - jouw schaduwkant;

Wat voor mij toch wel een grote openbaring is geweest, was dat ik leerde om onderscheid
te maken ( te herkennen, ) wat een '' ego '' ,  '' mijn tweede ik '' mijn schaduwkant'',
waar deze eigenlijk toe '' in staat is '' en vooral hóe krachtig deze kan zijn.

Het is een ''deel'' van mezelf ( van jou ) , wat ook '' leeft '' in mij ( in jou ).
Het enige wat deze wil, is OOK gezien EN gehoord worden, EVEN aandacht krijgen !!!

Stukje psychologie, je moet het even doorkrijgen, maar het kan je echt helpen
om jezelf beter te manifisteren in het leven...

Voorbeeld:
Ik kijk in de spiegel, en zeg tegen mezelf '' ik ben mooi zoals ik ben '',
Je kunt op zo'n moment dit ook écht voelen, en metéén daarna ''bekruipt'' er een neerhalend gevoel.
Je hoort een soort van ''subtiel stemmetje'', die je meteen probeert ''af te kraken'',
die het ''fijne gevoel'' meteen naar beneden probeert te halen.
Wat er dan gebeurd, is dat je ''ego'' probeert het positieve in je af te kraken,
deze probeert en fijne gevoel onderuit te halen...

Het enige wat je hoeft te doen ( maar het herkennen hiervan is niet altijd even gemakkelijk,)
is '' dit stemmetje'' dat ''afkeurende gevoel'', EVENTJES aandacht te geven.
Zo van: '' oh, ben je er ook bij '', en daar verder dan géén aandacht meer aan schenken.
Dit gevoel wil alleen maar eventjes ''herkent '' en ''erkend worden'' even ''aandacht krijgen''.

Hoe meer je probeert dit ''stemmetje'', dat vervelende gevoel, of een emotie
die je op een moment voelt / beleefd er NIET te willen laten zijn, dus je ''vecht'' er tegen,
of je drukt ( probeert ) het weg te duwen, want '''dat vervelende gevoel of die emotie moet
b.v weg'', zal dat negatieve vervelende gevoel waar jij momenteel mee stoeit alleen
maar ''erger'' en inteser worden !! Als je het erkend ( het gevoel toegeeft aan jezelf )
het omarmt op dat moment - ál wat is - ....gaat '' de lading eraf ''.

Maar het is ook zo...
...hoe positiever je wordt - hoe liever je wordt tegen jezelf - hoe meer je je eigen identiteit ontwikkeld;
dés te meer groeit '' die andere schaduwkant - je ego - met jouw mee''.
Want deze probeert je steeds weer in het ''oude vertrouwde''
in het ''negatieve'' te laten houden, te laten zijn, die is zogezegd '' verslaafd aan je oude ik ''.
Een ego is er altijd opuit om je een minder prettig tot rotgevoel te geven,
die vind ergens ''altijd '' wel wat van...het is niet goed genoeg, ik ben niet mooi genoeg,
het kon eigenlijk toch wat beter...etc. etc.
Het is aan jezelf ''waar'' jij op zo'n moment innerlijk naar luistert !
Soms kan dit een enorm '' lastig gevecht '' zijn in je hoofd.
De kunst is om het dus ''even aandacht '' te geven en te laten !!!...je hóeft er verder niks mee.
Máár ik weet ook dat het gemakkelijker gezegd is dan gedaan.
Maar nu je dit weet probeer het maar, wel veel oefenen...uiteindelijk helpt
het je om een gelukkiger mens te worden, want je hoeft niet meer '' te vechten ''
met gevoelens en emotie's. Ze ZIJN....niet meer of niet minder.

Op deze website lees je veel info en weetjes over het Ego:
KLIK HIER: je ego is heel creatief

Dit is voor mij wel een hele openbaring geweest, om dit belangrijke handvat te gaan
HERkennen om het vervolgens te kunnen integreren op een bepaald stuk waar ik in zit.
Het leert mij om mezelf wat gemakkelijker te kunnen manifisteren in mijn leven.

Maar hou ook in de gaten...des te meer je jezelf ontwikkeld en dus ontplooit en groeit,
wordt het ontdekken / het onderscheppen van je ego soms ook wat '' lastiger ''.
Het ego is érg creatief, zeer slinks en kan erg geniepig te werk gaan...
....iedere keer weer een hele uitdaging dus....
...oefenen baart toch ook wel behoorlijk wat kunst..

Dit onderstaande stukje komt van centrum Har en El uit Berlicum;
Wanneer je in een staat van onbewustheid leeft dan is het leven relatief gemakkelijk.
Niet bevredigend, niet zo prettig maar wel vrij gemakkelijk.
Je gedrag en je leven worden simpelweg bepaald door je innerlijke programmering.
Wanneer je in een staat van verlichting leeft dan is het leven ook gemakkelijk.
Je beweegt mee met de levensenergie die door je heen stroomt, in overgave aan de ervaring en het moment.
In de periode tussen deze twee toestanden kan het leven soms een ruwe rit zijn.
Dat is de periode waarin het conflict tussen het ego en het ware zelf gemanifesteerd wordt.
Het ego is niet bestand tegen de vibraties van het ware zelf en doet alles om weerstand te bieden.
Angst en verwarring komen los omdat het onbewuste ontsloten wordt. Tegelijkertijd probeert het ego
om de nieuwe ervaringen te controleren, bijvoorbeeld door ervaringen te claimen of
door te streven naar herhaling van mooie ervaringen.
Met name in periodes van conflict en stress is er een sterke neiging om terug te vallen op oude gewoontes,
te grijpen naar dat wat bekend is. Innerlijke conflicten rijzen op en proberen je in hun greep te houden.
Met elke stap die je maakt in je ontwikkeling komt er een nieuwe reactie van het ego los,
komen diepere angsten aan de oppervlakte.
Lijkt het soms alsof alle voorgaande inspanningen voor niets zijn geweest.
Dat zijn de geboorteweeën van een nieuw bewustzijn.
En deze periode duurt net zolang als jij vasthoudt aan oude gewoontes en reacties,
in plaats van mee te bewegen met het nieuwe leven dat ontstaat.
Ga daarom rustig, zachtmoedig en accepterend met jezelf om,
in het bijzonder in periodes van (innerlijk) conflict.
Verzorg je lichaam goed, neem voldoende rust en verbind je steeds opnieuw met een hoger bewustzijn.


varen

21.) Varen
:
Praktische tip, zet eens een varen in je huis.

Wist je dat varens negativiteit opnemen?
Zet eens een varen in je huis, varens nemen negativiteit op en
zuiveren een ruimte op een natuurlijke manier...


hooggevoelig-roos hoog sensitief

Hooggevoeligheid - hoogsensitief
- hooggevoelige ouders & kinderen 


Herken je veel wat je leest op deze website of uit mijn persoonlijke
verhalen, of herken je dingen over wat ik beschrijf over hooggevoeligheid?
Ben je op zoek naar jezelf, en zoekt je een verrijkend handvat?
Dan heb ik nog een goede tip voor je!

Ga eens lezen over hooggevoeligheid.
Het boek '' leven met hooggevoeligheid - van opgave naar gave'',  heeft mede MIJN hele leven
opnieuw doen opbloeien...dankzij dit boek ben ik mezelf eigenlijk opnieuw gaan
HER- ontdekken zullen we maar zo zeggen...

Ik dacht bij blz. 1 van dit boek, he he...DIT is wie ik ben.
EIN-DE-LIJK viel voor mij ÉCHT alles op zijn plek ;o)

Doe hier eens een zelftest:
herkenningspunten hooggevoeligheid

Leesboeken over hooggevoeligheid:
boeken over hooggevoeligheid


paul-boom

22.) Aarden, goed geaard zijn...wat is dat eigenlijk?

Eigenlijk heel eenvoudig gezegd,
'' goed contact maken en in verbinding zijn met moeder aarde ''.
Jezelf GOED gronden !!!
Je staat steviger op de grond, hier op deze aarde
waardoor je krachtiger STAAT en je jezelf beter zult manifisteren in je leven.

Als je veel in je hoofd zit, veel piekert, veel nadenkt, graag veel uitdiept en analyseert... 
is aarden ECHT een must!
Leer GOED te aarden, iedere dag weer opnieuw !

Wanneer?
Doe het bijvoorbeeld als je na het douchen en aangekleed bent AARD jezelf.
Maak jezelf bewust om vóórdat je je huis verlaat, naar school gaat, gaat werken, om te aarden !!!

Hooggevoelige - nieuwetijdskinderen;
Ook zéér belangrijk om je kind ( eren ) dit te laten doen vóórdat ze naar school gaan.
Je kunt als moeder of vader b.v het voortouw nemen, door even
samen te aarden voordat je de dag ingaat !

Probeer eraan te denken en DOEN !!!
( Hang b.v een briefje op de deur, dat je eraan denkt. )

Aarden is voor iedereen goed, maar zéker extra voor '' hooggevoelige kinderen en volwassenen '' 
probeer het maar eens en voel en ervaar het verschil....

Lees hier verschillende methodes: goed aarden is belangrijk


aapjetwee

23.) moedermelk - melk intolerantie
;

Mijn geboorte is zeer traumatisch verlopen, en dit heb ik mede ontdekt
doordat ik in 2009 een geboorteproces  heb gedaan.
Dit was zeer bijzonder en fassinerend en heeft me héél veel nieuw inzicht gegeven. 
Door deze ontdekking is uiteindeijk ook wel héél veel duidelijk voor me geworden,
wáárom ik die stroeve, moeilijke, afstandelijk voelende band 
met mijn moeder heb moeten doorstaan mijn hele leven lang...

Veel te vroeg geboren;
Omdat ik veel te vroeg ben geboren, en blauw op de wereld kwam, ( navelstreng om mijn nek )
ging ik meteen vanuit mijn moeder, hup... de couveuge in.
Ik heb daardoor niet op mijn moeders buik gelegen, geen warmte, liefde en geborgenheid van
haar gekregen, ik ben niet aangeraakt door haar / in aanraking geweest met mijn moeder.
Dit slechte begin heeft gróte consequentie's gehad waar ik nu nog steeds mee '' worstel''.

Slecht begin:
Hierdoor is de belangrijke basis van; in verbinding zijn, me veilig voelen,
me gewenst voelen, me geliefd voelen
, ZEER ERNSTIG verstoort !!!!
Dit is bij de geboorte bepaald en ik heb daar véél, héél veel last van ''gehad''.
( En kan dat nog weleens voelen, maar dan weet ik het wel te plaatsen,
vooral die afwijzing voelt soms nog ÉNORM pijnlijk....)

Na mijn geboorte heeft mijn moeder mij pas na zo'n 3 maanden voor het éérst aan mogen raken.
Ze dachten vroeger helaas dat dat beter was, omdat de kans toen heel erg groot
was dat ik het niet zou gaan redden. Dus was het advies van de artsen in de jaren '70;
''niet hechten aan de baby, vooral afstand houden'', dat leek toen dé oplossing...sjonge, wat zonde !
( Want nu blijkt dat JUIST die aanraking zoooooo belangrijk. )
Net na de geboorte heb ik dan ook géén moedermelk gehad.
En dit is toch wel DE belangrijkste eerste basis behoeftes van een baby, suiker en calcium
samen met je gewenst voelen d.m.v liefdevolle aanraking, warmte, welkom voelen etc. etc.

Geen verbinding kunnen krijgen in groepsverband:
Wat met het grote gemis van deze ''verbinding'' óók samenhangt is dit;
Omdat ik deze éérste oh zo belangrijke ''verbinding'' heb gemist, begreep ik ook
steeds beter waaróm ik mezelf altijd zo moeilijk kon ''verbinden'' in een groep.
In iedere groep, werkgroep, therapiegroep, op school in een groep, op een druk feest etc.
kon ik nooit een ''klik'' vinden in een groep. Een groepje tot zo'n 4 - 5 personen gaat nog,
maar wordt een groep groter, dan vind ik het héél moeilijk om IN een groep
een ''klik'' te vinden, mezelf aan te kunnen sluiten lukt met dan niet meer...
Op de één of andere manier ontstaat er een soort van ''paniek''
en loop ik dan doelloos rond. Ik heb dit altijd zo gevoeld en ervaren maar nooit
het besef gehad dat dit dus ook te maken had met deze ''eerste verbinding''
die ik nooit heb gevoeld of heb ervaren bij de geboorte.
Het is geen fijn gevoel maar ik weet nu wel wáárom ik dat zo ervaar,
en dát brengt me dan wat rust.

Mijn melkverslaving
:
Ik ben altijd héél erg verslaafd geweest aan melk, zo tot mijn 38e levensjaar.
Me eigenlijk nooit echt af gevraagd waaróm dit eigenlijk zo was.
Ik dronk in tijden wel zo'n 2 liter melk op een dag weg, was er echt óntzettend verslaafd aan.

Totdat ik rond mijn 39 levensjaar, vervelende en heftige gezondheidsproblemen kreeg zoals:
grote vermoeiheidsproblemen, ademhalingsproblemen / alsof mijn adem stokte onder mijn borstkast,
mijn ademhaling werd kort en snel, ontdekte kleine puistjes/bultjes onder mijn haren op mijn hoofd,
mijn urine was donker en zeer geel, ( er liep te weinig zuurstof door mijn bloedbanen
welke mijn hart onregelmatiger liet kloppen,)  ik had een zeer slechte conditie,
was kortademig - was binnen no time bek en bek af. Later in dit proces was ik vaak vergeetachtig,
was mijn concentratie slecht tot zeer laag, in mijn hoofd was het niet zo ''fris, fruitig en helder''.

 Rob Kemper uit Valthe / Drente;
Ik kwam zo rond 2009 - '' toevallig '' - terecht bij Rob Kemper uit Valthe,
hij heeft een praktijk voor bioresonantie, en wat bleek, ik had een ernstige melk intolerantie !!!
Mijn lichaam zou geen melksuikers meer af breken. Wát een ontdekking zeg !
Zo heb ik uiteindelijk verschillende ontgiftingskuren moeten slikken, om de lactose en de
melksuikers, de vele kalksteentjes in mijn lichaam goed af te kunnen laten breken,
welke zich hadden opgehoopt en al deze vervelende, soms zéér pijnlijke
maar ernstige gezondheidsklachten veroorzaakte.
We zijn er pas achter ( Juli 2013 ) dat er in mijn hersens - in  / rond de hersenstam,
in alle toevoeringen naar mijn hersens ook '' verstoringen en verstoppingen '' zitten die afkomstig
zijn van resten / afval van melksuikers. Rob heeft weer nieuwe bevindingen ontdekt en uit - ontwikkeld,
zodat óók deze problematiek ''opgelost '' kan worden.
Ik ben nu enkele weken - na deze ondekking - onder behandeling, maar ik merk nu al positief resultaat.
Maar dat de afval - het vele gebruik van melk zo'n !!!...rommel en klachten kan veroorzaken,
ik ben er nog beduusd van...dus voor mij, nóóit geen melk of melkproducten meer...nee bedankt !

Rob Kemper zijn fantastische boek is uit !

Klik op de linkse foto ( gaat over melk ) en laat je verbazen...

rob-melk rob-voor rob-kemper-achter

Over Rob Kemper;
Rob Kemper heeft geen website, heeft hij niet nodig ( iedereen komt via via bij hem terecht )
maar als je meer wil weten over het fascinerende fantastische werk wat Rob doet
bestel zijn boek dan eens, je ogen zullen worden geopend !

KLIK HIER: boek - bioresonantie als levenswerk - Rob Kemper

Geen melkproducten meer:
Ik mag geen melk of melkprodukten meer, geen geitenmelk, ik heb flink af moeten kikken hoor.
Gelukkig mag ik nog wel; vanaf extra belegen kaas, soja melk -  kan ik niet verdragen
ik drink rijstmelk / even wennen aan de smaak - en er zijn enkele produkten / yogurt en smeerkaas,
 van het merk: '' minus - L'' ( te koop bij de jumbo ), en soms eet ik wat extra donkere pure chocolade.

Af en toe nog afvalresten van melksuikers;
Door de tijd heen heb ik al enkele malen hevige pijnen gehad in mijn lage onderbuikgebied.
Héle hevige heftige pijnen, grote pijnscheuten. Zó pijnlijk dat ik bijna niet meer kon lopen.
Ik wist niet wat me overkwam maar nam wederom weer contact met Rob Kemper op,
ook omdat hij de melk-intoleratie had geconstateerd.
Wat bleek, ik had een soort van '' nierstenen - galstenen '' maar dan vastgeklonterde
melksuikers die zich vast hadden gezet in mijn blaas en alvleesklier.
Daardoor kon ik moeilijk tot niet meer plassen. Dit heb ik toen wederom weer laten testen bij Rob.
Het verschil met Rob Kemper of een huisarts. Een huisarts zal dit soort '' resten ''
operatief terugduwen en blijven dus zitten in je systeem, terwijl het ''oude resten '' zijn,
en deze er écht uit moeten !! Via Rob krijg ik dan bepaalde kuren - 100 % natuurlijk -
en deze helpen mijn lichaam - het systeem - om af te breken / af te voeren.
Ik ben enorm blij met Rob Kemper en ga nog zelden naar een huisarts toe omdat een
huisarts vaak erg achterhaald werkt en een hele andere kijk met aanpak heeft.
En onthoud; melk voor een volwassenen is helemaal NIET gezond, voor niemand !
Een zuigling, een baby drinkt melk, ook in de hele natuur, daarna niet meer, denk zelf ook goed na.
Dus dat b.v een voedingscentrum met dit soort achterhaalde informatie komt,
dat melk gezond is voor volwassenen is grote kul !  Een volwassen lichaam breekt dit gewoonweg
niet meer af, je kunt er echt grote lichamelijke klachten door krijgen, sterker nog,
je botten breken, brokkelen ervanaf, ja, van melk... !!!
Dit staat o.a zeer uitgebreid beschreven in het boekje van Rob Kemper.

Verder het bijzondere en dankbare aan dit verhaal is ook:
Ik kwam via via bij een astrololoog - homeopaat  uit Oss terecht.
Ik vertelde hem o.a over mijn altijd zo'n moeilijke stroeve - afstandelijke band met mijn moeder,
en over mijn diepe pijnlijke problematiek rond me érnstig afgewezen te voelen
wat toch altijd wel als een behoorlijk rode draad door mijn leven loopt. 
Maar ook over mijn melkverslaving, samen met de melk-intolerantie.
Wat blijkt nu....omdat ik net na mijn geboorte nooit die moedermelk heb gehad,
in combinatie met dat ik létterlijk AFgewezen ben ( meteen na mijn geboorte ) ,
heeft dat mijn he-le fundament ernstig verstoort en zéér ernstig aangetast.
Moedermelk en moederliefde is namelijk DÉ belangrijkste basisbehoefte
van een pasgeboren baby. Daar hangt HEEEEL veel van af, maar zóveel, ONgelooflijk.

Sjeeminee, wat ben IK ontzettend blij zeg, dat ik ''voelde'' dat ik naar deze homeopaat wilde gaan.
Ik slik nu homeopatische korreltjes die aansluiten op deze stukken.
Ben zo dankbaar dat ik hierover nu ook meer duidelijkheid en inzicht heb gekregen,
ook hierin ben ik weer veel te weten gekomen over het ''waarom''.

Ik kan daar nu eindelijk in gaan berusten...na ja-ren van strubbelingen en strijd voeren...


eenden

24.) Niet gezien zijn...het gevoel van niet gezien worden;

Ken je het zéér pijnlijke gevoel van binnen, dat als iemand je met zijn
of haar ogen NIET aankijkt, je voorbij loopt....dat dat vanbinnen ont-zet-tend pijn !!!…kán doen.

Iéder mens wil gezien en gehoord worden, het gevoel krijgen dat hij of zij ÓÓK belangrijk is.
Gezien worden, aandacht krijgen, hier erkenning in krijgen,
ik denk persoonlijk dat dat het méést belangrijkste stukje in iemands hele wezen is.
Als daar een ‘’ tekort’’ in is geweest vanuit het verleden...vanuit de opvoeding,
kun je dit heel regelmatig en vaak onbewust nog weleens tegenkomen…

Herken je dit?
Je verteld een verhaal tegen iemand, en ‘’de ander’’ luistert even en daarna eigenlijk niet meer.
Of je begint met vertellen en ‘’de ander’’ kijkt weg of begint gewoonweg leuk tegen
iemand anders te vertellen, en ‘’negeert’’ je ( veelal gaat dat onbewust ) op deze wijze.

Of dit: je loopt over straat, of rijd ergens en je ziet iemand - een bekende,
en je denkt dat diegene kijkt, en jij zwaait, en diegene kijkt de andere kant op
( waarschijnlijk heeft deze persoon jou helemaal niet gezien),
maar dat JIJ op dat moment niet gezien werdt, kan uitermate pijnlijk voelen van binnen…

Hier wil ik graag mijn belevingen over vertellen.
Vroeger, in een ‘’praat groepje’’ , weet ik nog heel goed, er zat daar een oudere vrouw.
Die vrouw vertelde graag allerlei verhalen, stond graag wat in het middelpunt.
Maar als zij aan het vertellen was tegen alle andere,
gingen ‘’ haar ogen ’’  mij altijd ‘’voorbij’’… ze keek mij nóóit aan.
En ik weet nog zo enorm goed, ik zakte voor mijn gevoel steeds 
door de grond van pijn, want hóe kon ze mij zó negeren.
Het maakte me van binnen boos, kwaad, er gebeurde echt van-alles met me.
Toen ik dat ‘’melde’’ bij de groepsleider, kwamen wij met zijn drietjes bij elkaar.
Ik kon ‘’ mijn zegje doen ’’ en vroeg haar waaróm ze mij altijd zo ‘’ negeerde en vermeed ’’.
Ik weet nog, zij was stóm verbaasd, want in godsnaam, waar HÁD ik het over.
Ze had echt géén flauw idee wat ik bedoelde.
( na dit gesprek had ik het wel verknald bij haar, toen was ze zo boos over het
feit dat ik dit zo opengooide, toen werd ik wel bewust ‘’genegeerd’’ door haar.)
Maar waarom ik TOEN steeds die pijn voelde, daar kwam ik JA-REN later pas echt achter…

Toen ik zo in 2003 bij praktijk twee-eenheid  wéér werdt ‘’geconfronteerd’’ met
‘’die – afkeurende - negerende blik’’, met dat ''afkeurende – genegeerde gevoel "
van  ‘’ me niet gezien voelen dóór die ander’’.
Sterker nog, ik spiegelde dit ÓÓK  bij ''een ander'', deze ''bepaalde blik'' die ik
dus blijkbaar onbewust uitstraalde, daar kregen mede cursisten ditzelfde
pijnlijke gevoel van binnen bij zichzelf... naar mij toe....
Hu….nu begreep ik het echt niet meer, sjee zeg, wat gaf DÁTeen diep, pijnlijk rotgevoel van binnen.

Maar tóen kwam de aap uit de mouw;
We spiegelde de ‘’afkeurende blik’’, die ‘’niet gezien wordende blik’’ van onze eigen ‘’moeder’’.
Ik kwam erachter dat ‘’via de blik van de ander’’, ik die gewaardeerde en geziende blik
heb gemist vanuit mijn eigen verleden, vanuit mijn opvoeding.
Het gevoel van ‘’genegeerd worden, genegeerd zijn’’, ja DAT werdt nu wel
heel duidelijk, maar WAT een pijn zeg, ontzéttend !!!

Wat voor een gevoel je hierbij kunt krijgen zijn o.a;
je niet belangrijk voelen, je niet gewenst voelen, want je wordt letterlijk NIET gezien,
je wordt ‘’ over het hoofd gezien’ ’…'' genegeerd''...AUW en dát doet verdomd veel pijn !

Ik kom het nog weleens tegen, maar weet nu….dat het gevoel van ‘’ het niet gezien worden’’
vanuit dat achterliggende stuk komt. Dan kan ik die pijn even flink voelen,
maar dan weet ik m wel te plaatsten, maar fijn is dat gevoel absoluut niet…

Het ÁLLERbelangrijkste als je dit verhaaltje herkend:
!!! .....GA-JE-ZELF-ZIEN, ben liefdevol en positief tegen jezelf in de spiegel......!!!
Lastig voor je?...begin eens met punt 4.)



Iedereen is zélf verantwoordelijk voor zijn eigen gevoel...


 

25.) Angst - bang zijn - en daardoor iets NIET doen
...het is zo zonde
;

Weet je dat angst maar een emotie is?
Soms kan een gróte nieuwe stap, een nieuwe uitdaging, een spannend gesprek,
iemand ergens op aan spreken, een héle grote '' angst  of spanning '' oproepen
waardoor je kunt denken; '' ah, laát maar'' ...en het vervolgens ''laten''.

TIP:
Weet dat je DÓÓR DIE angst kunt gaan...i.p.v je te laten weerhouden dóór die angst
en ervoor weglopen of daardoor juist iets NIET doen...want dat is namelijk ZO zonde !

  Ga eens dóór een angst heen;
Als er zich iets voordoet waarbij je het gevoel krijgt dat het zoooo spannend aanvoelt,
( mogelijk voelt het zelfs als bijna doodgaan...zó eng kan iets voor je aanvoelen,)
en dat je dan juist door jou angstige gevoel eigenlijk iets NIET aan wil gaan, probeer dit eens;
Ga nou eens WEL dóór dat angstige gevoel heen!

...KIJK naar de angst...
...VOEL de angst, ...
...HERKEN de angst, ...
...ERKEN de angst...
...EN DOE HET DAARNA NOU JUIST EENS WEL !!!

Weet namelijk dat áchter dat gevoel van angst, JUIST iets heel ergs moois verschuilt.
Je zult ervaren dat wanneer je iets JUIST doet, óndanks de angst, dat je daarna
een ontzettend bevrijdend en verrijkend gevoel kunt ervaren
en dat '' iets '' toch eigenlijk niet zó eng was dan je je mogelijk van tevoren had bedacht !!!

Angst duurt ongeveer een kwartier;
Een diep en spannend gevoel, een ''angstig'' gevoel duurt gemiddeld +/- 15 minuten.
Een angstig gevoel kan nóóit hoger oplopen dan HOOG !!!
Dus als je DIT nu weet, kan het jou mogelijk helpen, met dit in je achterhoofd, toch?

Je VOELT de angst, je HERkend de angst, je ERkent de angst en je LAAT het er gewoon even zijn.
LAAT dat gevoel er ZIJN zonder oordeel....laat het toe.
( onthoud!!....je gaat er niet dood van !!! )
Als je in jouw beleving je max hebt bereikt, zul je er echt achterkomen dat daarna
dat heftige angstige gevoel weer afneemt....erg bijzonder, gun jezelf het eens om het te proberen.
Je geeft jezelf écht een GROOT kado door eens ''iets'' aan te gaan, wat je EIGENLIJK niet durft.

Je zelfvertrouwen groeit er uiteindelijk ook door, dit is zeer goed om regelmatig te
doen, om steviger en sterker, veel krachtiger in je eigen schoenen te komen staan !

Onthoud gewoon dit ;
angst is maar een emotie, het is alleen wat jij  daar mee doet.
Loop je er voor weg? Óf neem je jezelf aan de hand, en stap je er IN.....IN die angst!

Probeer het maar eens uit, je zult echt enorm versteld staan...


paddestoel aardend

26.)
Controle en perfectie;

Iets té gecontroleerd willen doen, iets té perfect willen doen, iets te recht willen leggen of hangen...
ja dat was voor mij heeeeeel herkenbaar...

 Een ''leeraar'' vertelde me eens dat ik last had van ''controle en perfectie''.
( haha, ik weet nog zó goed, ik was da-gen boos op hem, want HÓE kon hij DAT benoemen, wat was IK boos !)
Hóezo sloeg hij de spijker goed op zijn kop ;o)
Nou... en enige dagen later viel dat kwartje...wat was DÁT een openbaring zeg!

Ik kon ontzettend pietje precies zijn, heel gestructureerd,
heel erg overdreven gecontroleerd zeg maar.
Het was met vlagen soms zelfs ernstig dwangmatig.
Vooral die behoefte om te poetsen, dingen té netjes willen houden, alles te recht willen zetten,
geen rommel kúnnen maken, ja daar draafde ik soms nogal érnstig in door.

Ik kan me nog goed herinneren dat iemand me eens vroeg;
~ heb jij jou kleding precies op kleur in jou kledingkast hangen?
~ staat alles in je voorraadkast strak naast elkaar, met de etiketten naar voren gericht?

Ik dacht toen nog, ja...én...ik vond dat gewoon heerlijk, dat bracht me namelijk ''rust''
in mijn hoofd, dat geordende gedrag... ( dacht ik toen. )
Dat gecontroleerde perfecte gedrag is je namelijk meegegeven en aangeleerd
vanuit je opvoeding, herken je dat bij je ouders, zijn hun erg ''opgeruimd en gecontroleerd - super netjes "?
Herken dit bij hun, en uiteindelijk IN jouzelf. Herkenning...DAAR begint het mee, dat is stap 1 !

Perfectie en controle ontstaat uit onzekerheid. Je krijgt b.v géén grip op je eigen leven
door '' lastige pijnlijke situatie's '' die je overkomen zijn, door een lastige opvoeding,
door flinke psychische problemen, door misbruik of mishandeling in de opvoeding etc. etc.
En daardat je alles zo geordent en gecontroleerd laat verlopen in je huis of tuin
probeer je jouw leven op deze wijze toch ''onder controle '' te houden.
Vaak slaan we hier dus '' wat ( of ernstig ) in door '' !

Nog wat herkenningspunten;
Kijk eens bij jezelf in je huis of in je tuin;
~ Heb je b.v in je tuin alle planten precies hetzelfde in lijn naast of voor elkaar geplant?
~ Kun je niet tegen mos, onkruid of groen tussen je tegels en móet dat altijd perse
helemaal strak, schoon en netjes zijn?
~ Heb je voor je raam b.v 2 rolgordijnen precies op dezelfde hoogte hangen en
wordt je '' kribbig van binnen '' als die wat op verschillende hoogte komen te hangen?
~ Staan er 2 of 3 precies dezelfde planten of beeldjes strak naast elkaar op je vensterbank?
~ Loop jij een ander altijd te '' verbeteren '' in zijn of haar uitspraken of
wijs je een ander vaak op b.v spel of taalfouten?
( - waarschijnlijk goed bedoeld maar dit zegt alles over jouw eigen perfectie. )
~ Je moet voor je gevoel iedere dag je bed strak en netjes opgemaakt hebben?
~ Heb jij de neiging als iets scheef staat of scheef ligt om dat altijd
weer recht te willen leggen of hangen?
( b.v een schilderij wat scheef hangt waar je ''kriebelig'' van wordt en recht móet hangen? )
~ Ga je ( moet je voor je gevoel ) altijd op precies dezelfde dag boodschappen doen?
~ Kom jij gemaakte afspraken of belofte ook altijd  na? Móet je dat voor jou gevoel?
~ Een perfectionist heeft trouwens ook moeite om hulp te vragen of te ontvangen,
een perfectionist doet alles graag altijd het liefste helemaal zélf.

Of wat voorbeelden van dwangmatigheid:
Je MÓET voor je gevoel in structuren poetsen of je maakt altijd lijstjes met allemaal
'' dingen '' die je voor je gevoel MÓET doen vervolgens je '' rust '' krijgt in je hoofd; wat voorbeelden,
~ De klinken in huis moet je om de zoveel tijd poetsen.
~ Je móet voor je gevoel minstens eens per week de badkamer poetsen.
~  Je móet voor je gevoel iedere dag stofzuigen of je hele huiskamer schoon, spik en span hebben.
~ De aanrecht móet altijd opgeruimd en erg schoon zijn.
~ Je vind dat je de ramen eens of om de maand gewassen moet hebben.
En vaak is het dan ook nog zo...als iemand je hierbij ''stoort''dan je van binnen
helemaal kunt ''flippen'' omdat je door moet gaan met waar je mee bezig bent...

Of eens stapje verder hierin kan zijn;
 ~ Je hebt de neiging om tegeltjes te tellen in de badkamer voordat je daar naar binnen stapt.
 ~ Je hebt de neiging om iedere deurklink in huis even extra aan te moeten raken.
~ Woorden te tellen en te delen of vermenigvuldigen terwijl je een boek leest.
~ Alles wat je aanraakt bij een ander in het huis vind je vies of smerig?
~ Je hangt bij een ander altijd boven de w.c omdat je het vies vind om op die bril te zitten.
~ Je weet dat de waterkraan uit is maar toch geloof je dit niet en controleer je dit steeds weer opnieuw?

Alles in symmetrie;
Het gaat erom dat je in jouw eigen gevoel altijd alles precies hetzelfde of steeds herhaaldelijk 
'' neer moet zetten '' of '' in evenwicht moet hebben''' of
'' precies hetzelfde neer moet hangen of recht moet leggen '' ...
...of... afspraken en beloftes na móet komen voor jou gevoel omdat je iets '' hebt beloofd ".
En als je dit soort behoeftes niet nakomt met jezelf dat je mogelijk van binnen
 je ''kribbig en kriebelig'' voelt of er vaak een schuldgevoel door krijgt.

Dus altijd alles precies op dezelfde manier en in dezelfde symmetrie willen doen.
Herken je dat bij jezelf ?

Gecontroleerd, pietje precies of dwangmatig bezig?
Op de wijze probeer je jou leven afgebakend en ingekaderd te houden,
alles in vaste gescructureerde banen proberen te laten leiden.
Je denkt en handeld in vaste structuren en in kaders. 
Plannen, plannen en nog eens plannen !
Altijd alle vaste ( afgesproken ) afspraken na willen streven, beloftes na willen komen,
alles laten verlopen op vaste dagen, bijna op uur en tijd, altijd alles '' hetzelfde willen of moeten doen ''
want dat zou mogelijk rust, structuur en verademing kunnen brengen.

Maar op deze manier is er nóóit ruimte voor iets nieuws in je leven en leef je niet spontaan !!!
Je denkt, streeft en leeft in vaste gestructureerde patronen. 

Mijn herkenning;
Nu weet ik, als ik iets TE perfect zit te doen en ik wat ''door zit te draven'',
( want het hoeft namelijk helemaal niet zo perfect, dwangmatig of pietjeprecies,)
dan WÉÉT ik dat ik het ''weer zit te doen'', ik herken het nu.
( dit gebeurd weleens als ik in een periode ''niet zo lekker in mijn vel zit'',
en weer een laagje dieper zak in een bepaald proces waar ik in zit.)

Weet...dat als je zelf in gaat zien dat je té perfect of té gecontroleerd bezig bent,
dat dat ten koste gaat van jou levensgenot !!!
Je leeft niet vrij, je leeft niet spontaan...nee, je leeft in strakke ingekaderde structuren.

Herken je het?
Het ''enige'' wat je hoeft te doen, is om het te gaan HERKENNEN en het dan te ERKENNEN.
En doe je weer eens iets té overdreven? Sla je door?
Ondek het, kijk ernaar, en zeg tegen jezelf: '' het hóeft helemaal niet zo perfect, zeg STOP ! ''
Je komt er niet vanaf, je leert ermee om te gaan.

Waarom zou je iets zo perfect willen doen ...het is namelijk zo zonde van je tijd, leef, geniet !
Maak ook eens flinke rommel, laat het gepoets eens los, maak eens rommel in huis, laat de boel de boel...
( voel eens wat dát met je doet, ook interessant hoor. )
Want die gestructureerdheid is echt niet zo belangrijk dan je mogelijk nu denkt.

Hou je bezig met wat ECHT belangrijk is in het leven...GENIET!!! -  LEEF !!!
...van je omgeving, van jezelf, van je hobby's, ...van je partner, iedere dag weer !


En natuurlijk hoort opruimen en poetsen er ook bij,
maar besef dat dat NIET hetgeen is waar je voor leeft, er zijn écht dingen die meer
interessant en meer leerzaam zijn dan AL dat poetsen en opruimen...besef dit !!!

Alles onder controle willen houden door te poetsen, en de hele dag door op lopen te ruimen
in combi met al dat geplan is namelijk zóoooo zonde van je tijd...LEEF !!!



27.) Spiegelen óf andermans gevoelens oppikken:

Wat ik leerde van verschillende ''leraren'' bij verschillende cursussen, was het stuk '' spiegelen ''.
Wat spiegelen eigenlijk inhoud, erg faccinerend en zeer interessant.
Een mooie - maar lastige openbaring wat mij veel inzicht heeft gebracht
maar me soms ook wel behoorlijk van ''mijn stuk'' kan / kon brengen.

Wat is spiegelen?
Iets wat ''triggert of stoort in jezelf' ' wat een ander tegen jou zegt of fysiek uitstraalt,
dan zegt het gevoel, die emotie die iets oproept in JOUW, iets over JOUWZELF
.

Ergens voelde dat voor mij niet geheel en waardig.
( het kon natuurlijk een stuk van mijn ego zijn die dat ontkende...)
Ik kon er niet geheel de vinger opleggen, maar het voelde voor
mij tóch regelmatig dat het NIET altijd klopte.
Want voor mij is er ook nog zoiets als iets kunnen zien of constateren,
iets aan kunnen voelen bij een ander, je merkt iets op bij die ander.... 
Mijn eigen ''weten'', mijn intuitieve gevoel gaf mij daar soms toch een behoorlijk ander gevoel over.

Hooggevoelig en spiegelen;
Totdat ik op mijn levenspad in gesprek raakte met mijn inmiddels magnetiseur,
waar ik zo af en toe nog eens binnenwandel voor een healing.
Hij gaf aan dat iemand die hoogsensitief is wel DEGELIJK óók de subtiele
signalen en andermans gevoelens !!! op kan pikken VÁN die ander.
Dit heeft o.a te maken met een zeer gevoelig zenuwstelsel wat bij een hooggevoelig persoon
véél gevoeliger is '' aangelegd bij de geboorte'' dan bij een persoon die niet hooggevoelig is.
Dat een hooggevoelig persoon dus wel degelijk ook subtiele en onuitgesproken ''signalen''
of ''gedachtegangen'' oppikt VAN die ander, en dat dat stuk NIKS met spiegelen te maken heeft !!!
HÉ HÉ....eindelijk, WAT fijn, ik werd daarin dus na jaren ''bevestigd''.
Mijn gevoel was daarin dus al jaren volwaardig en waar.

Iets oppikken wat een ander zelf nog niet eens door heeft;
Sterker nog, inmiddels weet ik ook, het gaat soms nog een stap verder bij me
maar dat gaat héél geniepig en zeer subtiel.
Ik kwam er achter dat mijn voelsprieten zelfs '' een bepaald gevoel '' van een ander
OP kan pikken wat ''die ander'' zélf nog niet eens doorheeft ?!
Hier kwam ik achter doordat een goede vriend iets tegen mij vertelde wat in
AL mijn cellen in heel mijn lijf aangaf dat het NIET klopte WAT hij mij vertelde.
Omdat het ''oneerlijke gevoel'' al een week in mijn lijf aan bleef  dienen,
vroeg ik nogmaals aan die vriend of hij echt eerlijk tegen me was geweest
want het klopte voor mijn gevoel gewoonweg NIET dat hij de waarheid sprak.
Dus ik besloot om het daar nogeens met hem over te hebben... en zo gezegd zo gedaan.
Belangrijke constatering;
In dat gesprek kwamen we er samen achter dat HIJZELF niét doorhad
wat er in ZIJN lichaam - in zijn mind gebeurde - in zijn gevoel met hem gebeurde,
daar kwamen we in dat gesprek uiteindelijk samen achter. 
En IK voelde dat wel en dáár had ik dus '' al heel de week last van ''.
Nou ik zal je zeggen, op dat moment '' brak mijn klomp '', ik stond ( wij ) met een bek vol tanden.
Ik vond het erg bijzonder en tegelijkertijd besefte ik me wel dat mijn voelsprieten,
mijn antenne wel érg gevoelig afgesteld staat...zo gezegd.
Dus voorál weer zeer interessant nu ik DIT weet, HOE ik daarmee om moet gaan leren gaan.
Een grote nieuwe uitdaging dus...

Niet altijd even gemakkelijk
;
Dus sja, ''leren'' voelen heeft eigenlijk 2 kanten van een medaille zullen we maar zeggen,
met ieder zo zijn VOOR dan wel zijn wat NADELIGE kanten...
Want is ''iets - of een bepaald gevoel '' nou iets van mij?....óf pik ik iets op bij die ander?

Máár nu weet ik wél...dat het NIET per definitie iets van mijzelf hoeft te
zijn wat ik voel, en dát brengt me zowel rust...maar soms ook wel weer onrust...

Ermee om leren gaan is voor mij weer een gróte en nieuwe uitdaging erbij...



28.) Neem rust en tijd voor jezelf, trek jezelf ook eens terug:

Voel je een ''grote werkdruk '', of zit je momenteel in een drukte waar je voor je
gevoel aan ''onderdoor'' gaat als je zo doorgaat?
Neem ook eens wat gas terug.
( nou is dit ook voor mij nog wel eens een strubbeling hoor... )
Neem eens een dag of paar dagen vrij om wat ''bij te kunnen tanken''.

De omgeving, een heel groot gedeelte van onze Nederlandse maarschappij draait naar mijn idee
om druk...drukker...drukst....haasten, vliegen van hot naar her.
( Ik begrijp uberhaubt niet dat iemand dat vol houd, maar dit even terzijde ).

Ga hier niet in mee, let op jezelf, ben niet zo streng voor jezelf, neem optijd ook eens gas terug.

Reflextie - de gaos in het verkeer:
Weet je waar deze gaotische drukte goed zichtbaar en aanwijsbaar is; in het verkeer.
De gaos en haastigheid, het opdringen, het kleven, de agressie, elkaar opjutten,
sjonge, wát een stress wordt dáár veroorzaakt, maar dat weerspiegelt wel heel erg duidelijk
hoe ''het gros'' zich eigenlijk werkelijk van binnen toch wel voelt,
behoorlijk gestrest, geirriteerd en behoorlijk opgefokt.
Herken jij dit bij jezelf?

Werk je full time?
Werk je full time? Denk er eens over na om halve dagen te gaan werken, of nog wat minder.
Óngeacht wat een omgeving vind, want het lijkt bijna wel of iedereen elkaar hiermee ''aansteekt''.
Als je niet ''druk'' bent, '' hoor '' je er '' niet bij '', of krijg je geen begrip van een omgeving,
tenminste, dat is wat ik zo om me heen weleens opmerk of om me heen zo hoor.

Probeer daar niet in mee te gaan, blijf zelf voelen wat goed voelt voor jezelf!

Want stel jezelf de vraag; ben jij op deze manier gelukkig?
3 slagen in de ronte werken, altijd maar bezig willen en móeten zijn, zonder je écht te
mogen ontspannen of tijd voor jezelf te nemen om eens ''bij te kunnen tanken''.

Neem rust - ontspan jezelf;
Rust nemen is noodzaak !!! ...voor iedereen, maar voorál voor een HSP-er.
Maar ik weet inmiddels maar ál te goed vanuit meegekregen overtuigingen
vanuit mijn opvoeding, dat ontspannen bijna niet / nooit mogelijk was.
( - als je namelijk altijd maar bezig bent hoef je ook niets te voelen,
oogkleppen op, kop in het zand steken, je gevoelens wegstoppen...ÉN maar bezig zijn en doorgaan
....)

Ik kreeg in mijn verleden altijd een soort van ''opmerking'' als ik aangaf dat ik moe was of dat iets
teveel voor me was. Dan werdt er gezegd:'' ah, kóm op, stel je niet zo aan, of... ach, je bent nog zo jong,
iets in die trant. Ik werdt altijd gestimuleerd ( vooral door mijn vader ) om bezig te zijn, om door te gaan.
Dan ging ik dus met grote regelmaat OVER mijn eigen grenzen heen.
Ik kwam er uiteindelijk achter dat dit de ''meegegeven behoeftes'' van mijn ouders waren;
 - het altijd maar bezig móeten en willen zijn, nooit echt kunnen of mógen ontspannen...
het zijn toch wel behoorlijk lastige voorbeelden voor me geweest. 

Maar weet dit....je MAG ontspannen, lekker niks doen, jouw eigen tempo bepalen.
Dat MAG echt, maar MAG het van jezelf? Dáár gaat het om !
En voelt het in jouw diepe kern toch als ''bezig móeten zijn, niet echt kúnnen ontspannen?''...
Voert jouw psyche - de mind - die druk steeds maar weer op?
Ga dan eens hulp vragen bij een homeopaat en bespreek dit.
Als je ( net als ik ) een veeleisende - hoogeisende  - gecontroleerde opvoeding hebt genoten,
dan kunnen die gevoelens, die patronen met overtuigingen ernstig ''vastzitten'' in JOUW systeem.
( want wat je als voorbeeld geleerd is - geprojecteerd is - neem je over. )

Hard werken is een vluchtgedrag, waar vlucht jij eigenlijk voor?
Hard werken, veel werken, het gevoel van '' bezig te móeten zijn '' is
een '' vluchtgedrag '' voor je binnenste eigen gevoel of een probleem waar je mee worsteld.
Of je hebt ontevreden gevoelens, een leeg gevoel, een pijnlijk gevoel waar je voor wegloopt.
Door te werken en bezig te zijn verzet je je aandacht en kun je heel gemakkelijk ( ongemerkt )
je echte gevoelens diep wegstoppen. Dit zie je vooral terug bij personen die niet goed over hun
gevoelens kunnen praten - hun gevoelens diep wegstoppen.
Als je zorgt dat je altijd maar bezig bent hoef je ook niets te voelen.
Veel mensen hebben dit proces van '' bezig moeten zijn '' eigenlijk veelal ongemerkt opgebouwd.
Als je herkent wat ik hier schrijf, ga dan eens na '' waar loop je eigenlijk écht van weg''?

En weet, dat je jezelf hierin kunt verzachten d.m.v homeopatische korreltjes te gaan slikken.
Ga eens naar een homeopaat, deze kan met je opzoek naar de eigenlijke diepste pijnlijke kern.

En begin hier eens mee, met affimeren:
zeg met regelmaat een tijd lang hardop tegen jezelf; " ik mag me ontspannen''.
Want weet gewoon, je hebt dat recht, ONgeacht wat jou omgeving daarvan vind...


mango

29.) Jezelf  ‘’ dik - té dik voelen - verslaving met eten ’’;

Het gevoel van jezelf ''te dik ''voelen kan verschillende uiteenlopende oorzaken hebben.
Mijn ontdekkingen hierin wil ik je graag vertellen, want mogelijk kun jij er voor
jezelf wat uithalen waar het voor jou mee te maken zou kunnen hebben.
Die gevoelens zitten namelijk vaak véél dieper dan ‘’ je mogelijk nu denkt ‘’...

Voeding, voedsel en wát je eet is heel erg belangrijk.
Het is zowiezo de belangrijke levensbehoefte, je MOET namelijk eten, anders ga je dood.
Maar als eten een ‘’obsessie’’ is of is geworden voor je, wordt dit toch wel wat problematisch,
want je kunt het niet - NIET laten, je móet eten, en hóe ga je daar dan verantwoordelijk mee om.

Mijn haat / liefde verhouding met eten, mijn ‘’ verslaving hierin’ ’ is begonnen, vroeg in mijn jeugd...

Al heel mijn leven een dik voelend gevoel;
Ik vond mezelf mijn héle leven lang eigenlijk altijd al veel ‘’ te dik ‘’.
Als ik foto’s terugzie schrik ik wel, want ik had eerder het uiterlijk van 
  " iemand tegen de grens van anorexia aan ’’, dan dat ik uberhaubt té vol of te stevig was,
maar in mijn beleving voelde ik me áltijd - al - té - dik.

Jaren aan de lijn gedaan;
Ikzelf heb JA-REN !!!….aan de lijn gedaan, bij een dietiste gelopen, maar ik werd daar 
eigenlijk steeds maar ‘’ voller en voller ’’ van.
Totdat ik in de gaten kreeg dat dát niet werkte, heb ik het overboord gegooit, al dat gedieet.
Want wat je NIET mag, wordt namelijk alleen maar interessanter ;o)

Overeten is een opvulling ...een te kort aan...
Om te beginnen is ‘’ overeten - jezelf op willen vullen ’’ een behoefte vanuit 
een '' leegte '' van ''iets'' wat je voelt of vanuit wat je is overkomen.
Maar het kan ook een frustratie, een grote emotie zijn die je voelt.
Dit kan zich in het hier en nu afspelen, maar dit gevoel kan ook héél erg ver teruggaan,
veel verder terug dan je waarschijnlijk nu zou kunnen bedenken...

Praktische oefening:
Voel je de behoefte om te gaan snakken, snaaien of jezelf vol te stoppen met eten?
Ga bij jezelf eens na WAT er zojuist of eerder op de dag is gebeurd?!
Vaak kun je door '' na te gaan '' erin je hoofd achter komen WAAROM je NU !!! wilt of MÓET eten.
Is het een frustratie, dus een emotie of b.v iets n.a.v wat '' iemand '' tegen jou zij?
Spreek - dit - uit, als '' iemand '' je iets vertelde wat jouw enórm pijn deed?
( als ik terugkijk slikte ik letterlijk alles in wat mijn moeder tegen me zij
of non-verbaal naar me uitstraalde en dat was niet altijd even lief...maar i.p.v dat
ik het haar vertelde VRAT ik het weg met eten ! )

Spreek iets uit wat jou pijn doet;
Spreekt iemand een vervelende opmerking naar je uit en raakt jou dit?
ZEG!!! dit tegen diegene, geef het terug !!! Anders blijf JIJ ermee zitten !!!
Want ik weet uit eigen ervaring dat '' de ander '' soms '' lelijke en vervelende  dingen '' kan zeggen
wat enórm binnen kan komen en bij jou iets ''triggert'' waardoor JIJ gaat eten of overeten.
SPREEK UIT WAT OP JOU HART LIGT i.p.v dat JIJ het weg gaat zitten eten, besef dit !!!!!!
Het kan erg spannend aanvoelen als je besluit iets uit te spreken,
( lees nogmaals punt 25 ) maar weet dit...
je houd van jezelf en je zou jezelf écht tekort doen om het maar '' te laten ''.

Tekort aan aandacht, verwaarlozing of een gemis in je gevoel van ''iets'';
Overeten of opvullen d.m.v eten, snoep of snacks is een tekortgeschoten emotie of
een tekort van een bepaalde behoefte die je niet  kreeg / of nu krijgt !!!.
Het kan ook een frustratie zijn welke je weg zou willen eten dat je je woede weg probeerd te eten.
Of het is een beloning die je jezelf d.m.v. eten zou willen geven omdat je emotioneel
iets niet aankan of aankon wat je '' eerder '' overkomen is.
Het kan een tekortkoming in liefde of aandacht zijn, of een gevoel hebben van grote verwaarlozing,
of je hebt te weinig aandacht gehad in je kinderjaren waar
je juist zo'n behoefte aan had maar die niet kreeg... 

Verleden - je jeugd;
Álles relateert terug vanuit je babyjaren en jeugd, dit UIT zich in het heden, in het HIER en NU !!!
Beséf dit !!!....het is echt héél belangrijk om dat aan te gaan met jezelf om jezelf
te kunnen HELEN  vanuit het innerlijke kind wat '' niet gezien is ''
of ernstig tekort is geschoten in aandacht, in liefde of waarin dan ook.
Als je in jouw kern, in jouw eigen gevoel ernstig ''verwaarloost bent'' of ''niet gezien bent''
door b.v je moeder, dan zit dáár de problematiek, dáár zit echt die DIEPE pijn.
Dat je b.v voelt dat je in je jeugd veel te weinig aandacht en erkenning hebt gekregen.
( Voor mij is dat allemaal heel duidelijk geworden dat DÁÁR mijn eetproblemen vandaan zijn gekomen.)

Paar simpele weetjes;
~ De behoefte naar ‘’chocolade’’, is een ‘’ afzetting ’’ tussen de moeder en dochter band.
~ Snacken... is letterlijk '' snakken naar liefde en genegenheid''.
~ Een behoefte aan suiker is een behoefte naar liefde en liefde voor jezelf...

~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~

Het tekort aan lijfelijke liefde;
Het overeten en het opvullen van mijn eigen lichaam heeft bij mij toch vooral ook te maken
met het stuk: géén liefde hebben ontvangen van mijn moeder, me niet gewenst
en geliefd voelen door haar, en... háár afkeurende gevoel jegens háár eigen lichaam tegen zichzelf
.
Dat al háár projectie’s veel invloed hebben gehad in mijn jeugd als kind en volwassenen
 ( maar dat kan bij jou ook het geval zijn, weet dit - herken het - ga het onderzoeken.)

~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~

Tijdens mijn moeders zwangerschap:
Mijn moeder was altijd heel slank, bezig met haar figuur, het precies op gewicht kunnen blijven,
zij was áltijd aan ‘’ de lijn ’’ of op een soort van dieet.
Het was dus voorál haar eet obsessie, alleen heeft ze dat héél lang onbewust op
mij '' geprojecteerd '' waar ik toch wel behoorlijk !!!...last van had ( nog weleens heb. )
Het begon eigenlijk in haar zwangerschap van mij.
Tijdens haar zwangerschap van mij, werdt ze natuurlijk ‘’dikker en voller, logisch’’.
Maar die ‘’lasten’’, dié essentiele gevoelens met negatieve gedachtes - vooral haar
afkeurende gevoel jegens zichzelf, zichzelf NIET kunnen zien in de spiegel,
heb ik als foetus al opgepikt vanuit de baarmoeder…dáár is het eigenlijk echt mee begonnen.
Die ‘’vastzittende negatief voelende belasting van haar'' die zijzelf in haar beleving 
heeft ervaren met alle vervelende bijkomende emoties,
zijn flink vast gaan zitten in MIJN systeem, zó ver kan het dus terug gaan, dat dikvoelende gevoel.
Ik heb dit ontdekt en uiteindelijk wat beter'' los kunnen laten'' pas ergens rond 2003.
Toen kwam ik daar via een fijne homeopaat Mevr. Plouvier uit Uden achter,
achter dit stukje ‘’ haat ’’ voor mijn éigen lichaam in mijn eigen spiegel.
D.m.v korreltjes werdt ( mijn eigen haat gevoel jegens mijn lichaam in mijn spiegel ) wat ‘’milder''.
Máár….het is nog niet verdwenen, dát afkeurende gevoel, het ligt nog met
regelmaat ‘’op de loer’’….Het gaat nu wat beter maar als ik niet ‘’zo lekker in mijn vel zit’’
openbaart zich dit weer in de spiegel, vooral lastig en leerzaam hoe ik hier nu zelf mee omga. 
( tegenwoordig hang ik tijdelijk even een handdoek voor de spiegel ),
mijn onderlichaam is toch wel mijn ‘’grote’’ probleem.
Ik affirmeer met ''een hoedje'' maar dit blijft toch nog wel een lastig stuk.

~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~

Doordat ik bij de geboorte al meteen vanuit moeder weg ben gehaald ( punt 23.)
is er in mijn EERSTE basis behoeftes een enórme leegte ontstaan.
Een lege bodem, zonder veiligheid, zonder geliefd te zijn, zonder me welkom te hebben gevoeld hier op aarde…
Door me ‘’ vol te stoppen ‘’ met eten, vulde ik dat ‘’gat met gemis ‘’ dus eigenlijk op.
Tenminste, dat probeerde ik. Een bodemloze put kun je on-ein-dig vol blijven duwen,
die raakt namelijk nóóit vervuld of verzadigd.
Dit gevoel hierover, daar ben ik pas ergens eind 2011 achter, daar kwam mijn homeopaat  mee,
sjonge, maar WAT een belangrijke en essentiële ondekking erweer bij zeg...
Zo zie je maar, HOEVER iets terug kan gaan, wáár behoeften en het willen onderdrukken
of willen opvullen vandaan kán komen, het zit vaak dieper dan je denkt...

~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~

Mijn moeder dacht mij vroeger ‘’ te helpen ’’, door mij heel bewust maar 1 snoepje, of 1 koekje te geven.
Ik werd daar enorm in ‘’ gecontroleerd ’’ zeg maar.
Achteraf best raar en eigenlijk zéér vreemd, want ons hele huis stond vol met potten,
trommels en blikken, vol snoep, chips, koekjes en lekkers…het was er in over-vloed.
Ik was ( letterlijk ) een klein kind die zich in een snoepwinkel bevond...en tóch mocht ik maar 1 ding.
Als zij weg was, gingen op een gegeven moment ‘’alle remmen los’’.
Ik had daardoor  ‘’ de troost, de heerlijkheid, de verslaving in het eten ondekt ’’.
Ik vrat alles wat los en vast zat...en zo is mijn ‘’verslaving’’ ooit echt eens begonnen.
Vond dat overigens ook wel wat hebben ‘’stiekem’’…iets stiekem eten, het was ‘’mijn eigen geheimpje’’.
Maar daardoor heb ik uiteindelijk wel onbewust een eetverslaving bij mezelf gecreeërt...

~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~

Maag band - maagverkleining;
Ik wil je dit nog graag even meegeven;
Ik hoor weleens om me heen dat lotgenoten met de gedachte lopen om een
maagverkleining of maagband te willen laten zetten ?!
Ik heb vroeger ook met deze wens gelopen omdat ik toen dacht dat dat dé oplossing zou zijn.
Inmiddels ben ik van mening veranderd en ben ik écht van mening dat een maagband,
een maagverkleining weinig tot géén nut heeft.
Je kunt er ''tijdelijk'' iets mee bereiken, dat kan...maar vaak vallen mensen
uiteindelijk weer terug in hun ''oude patroon van snaaien en graaien'', en zullen ze
uiteindelijk weer aankomen en dus vervallen in oude gewoonten omdat je DE BRON niet hebt aangepakt !!!
( ik ken - van zien - enkele personen - mannen en vrouwen, die dit enkele jaren geleden
hebben ondergaan, een maagband, en nu véél dikker zijn dan daarvoor.) 
Stel jezelf deze vraag eens;
'' waaróm eet je eigenlijk?'', weet je dat eigenlijk wel?
Want bedenk je, als je '' DE BRON - DE DIEPE KERN '' van jou
eetprobleem niet aanpakt zal je ALTIJD weer terugvallen in jou oude eetbehoefte,
dus heeft zo'n risicovolle operatie ook weinig nut, besef je dit goed...( Zint eer gij begint... )

Wat wel helpt - stap 1 - eerlijk durven te zijn;
Ga hulp zoeken bij een homeopaat, DIE gaat samen met jou opzoek
naar DE KERN, DE BRON, naar ÁL jou tekortkommingen vanuit jou jeugd, vanuit jou kinderjaren.
~ Heb jij b.v aandacht gekregen in jou jeugd ( of ben je deze juist tekort gekomen...)
~ Ben jij gezien en gehoort in jou jeugd ( of was het nooit goed of goed genoeg volgens je ouders...)
~ Ben jij lijflijk vastgepakt en vertelde ze jou ooit dat ze van je hielden
( of konde je ouders dat niet tegen je zeggen... )
~ Is er ooit tegen je gezegd dat je het goed deed of dat je ouders trots op je waren
( of kun je je dat geheel niet goed meer herinneren... )
~ Is er tegen jou verteld dat je goed bent zoals je bent
( of voldeed je kwa uiterlijk niet aan het ideale beeld van je moeder...)
Dit zijn wat intense pijnpunten waar ik al heel mijn leven mee
worstel en ik pas op latere leeftijd inzicht in kreeg bij mezelf. 
 
Een homeopaat kan jou echt helpen om met jou eetverslaving om te leren gaan,
want die kijkt samen met jou naar jou verleden.
Je kunt er zelf écht iets aan doen als je maar ÉÉRLIJK durft te zijn naar jezelf en jou behoefte die
je hebt gemist of nooit hebt gekregen in jou baby - tiener - of jeugd jaren.
DÁÁR ligt echt de eccentie van jou eetprobleem als je herkend wat ik schrijf !!!
Durf jij dat aan te gaan met jezelf en terug te gaan naar jou verleden?

Je kunt naar een dieetiste gaan, maar die zal nooit diep gaan zitten spitten in jou
gekwetste verleden, die kijken doorgaans alleen maar naar hoeveel je afvalt en dat je af móet vallen.
Maar als je DIE bron van jou kwetsuur niet aanpakt, zul je al-tijd weer vervallen in oude patronen!  

~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~

Allerlei soorten verslaving;
Overigens zijn alle soort van verslavingen;
drank verslaving, drugs - blowen, roken, een koopverslaving, gokverslaving, poetsverslaving, sexverslaving etc. 
'' een tijdelijke opvulling '', een behoefte vanuit een leegt in jezelf - een leegte om op te willen vullen !
Maar kijk maar eens rond, iedereen heeft toch wel een soort van behoefte om IETS te doen
wat toch eigenlijk niet zo ''goed'' voor jou of voor diegene is?
Even weg willen vluchten, niet willen voelen, jezelf willen verdoven, alles diep weg willen stoppen...
Dúrf dit te gaan zien bij jezelf, dúrf dit onder ogen te komen, en zoek uiteindelijk hulp.
Alleen is de soort ''hulp'' die je kiest wel belangrijk, want de achterliggende essenties
van een verslaving liggen vaak héél diep of dieper dan je mogelijk nu denkt.
Besluit je er écht in te willen gaan duiken, dan is confrontatie ON-MO-GE-LIJK.
Bij groeien en bewustwording hoort pijn !
Durf jij eerlijk tegen jezelf toe te geven dat jij ''verslaafd'' bent?
Ben je zo tevreden?...gewoon doorgaan.
Ben je dat niet?...neem jezelf aan de hand en DURF het aan te gaan met jezelf !
ZOEK HULP ...EN BEGIN HIERMEE....PRAAT EROVER !!!

aardbei

29.B ) Goede voeding is zo belangrijk ;
Inmiddels heb ik niet zo’n vreet buien meer, de ‘’ turbulentie daarin ‘’, maar ook
het beter voor mezelf willen zorgen, voor mijn binnenste ikke, krijgt het eten ‘’normalere proportie’s’’.
Ik kan als ik niet zo ‘’lekker zit’’ me nog eens volvreten, omdat ik het soms nog
wel wat lekker vind om me ‘’ of vol te duwen met een bepaalde behoefte of leegte, of vanuit een oud patroon.
Maar acepteer het op zo’n moment beter en het gebeurd niet meer zo vaak.
Omdat ik steeds meer gelukkig ben met mezelf, mezelf durf te zijn en te laten zien, en mijn
vele kwaliteiten ontdek, hoeft dat vol-eten ook ‘’ niet meer zo nodig ’’...

29 C.) Mijn B12 tekort;
Halverwege 2010 gebeurde er vanalles in mijn leven wat me bezig hield en me flink raakte.
Maar wat ik daardoor niet in de gaten had, ( daar ook nog nooit van had gehoord,) kwam ik er
toen achter, dat ik ongemerkt een érnstig B12 tekort had opgebouwd !!!
Paul had ergens gelezen, dat als je een verre reis had gemaakt ( +/- 8 weken daarna) , dat het dan
verstandig zou zijn om je bloed eens te laten checken op e.v.t meegenomen parasieten
of besmettingen vanuit het buitenland. Dat het goed zou zijn om een
life-bloed analyse te laten doen. ( daar voelde ik meteen iets voor. )
Zo kwamen we terecht bij High Care 3000 in Ravenstein. Je bloed wordt terplekke bekeken,
samen met hun, op een monitor ( beste confronterend, maar ook zeer verhelderend tegelijk.)
Ook besprak ik daar mijn inmiddels ''behoorlijke klachten'' waar ik al een tijd mee worstelde:
enórme vergeetachtigheid, een héél kort geheugen – vaak in de ochtend was ik al op!!…en
moest de dag nog beginnen, ernstig vermoeid zijn, ik kon nog geen stukje
tekst lezen of ‘’ begreep ’’ het al niet echt meer. Ik versprak me vaak, wist ‘’ eenvoudige ’’ woorden
niet te formuleren of kwam er gewoonweg niet op

( dit is een hele lastige, confronterende tijd voor me geweest).

Maar toen kwam de aap wel uit kwam uit de mouw; ik had een ÉRNSTIG B12 tekort opgebouwd !!!
Wát een enorme belangrijke ontdekking weer voor me zeg...

KLACHTEN B12 TEKORT - KLIK HIER: klachten bij een B12 tekort

Advies;
herken je dingen die ik hierboven beschrijf, laat je B12 nakijken, ZO ENORM BELANGRIJK.
Niet bij de ‘’gewone’’ huisarts, want hun bloedwaarden waar je ''aan moet voldoen’’ 
worden veel anders bepaald dan bij een particulier lab zoals bij high care 3000. Ik slik nu allerlei
voedings sublementen, slik B12 poeders en krijg B12 spuitjes. Ik moet zeggen,
het gaat steeds beter en beter met me, ook met de vermoeidheid, met alles kunnen onthouden,
ik zit echt weer in een lift. Dit was voor mij echt ook een énorme ontdekking,
die me enorm heeft belemmerd in mijn dagelijkse bezigheden.
 
29 D.) Bespoten fruit en groente;
Let op fruit + groente, koop ze in de winkel altijd ''afkomstig uit holland ’’.
Probeer NIET teveel produkten uit andere landen te eten.
Hun gif-bestrijdingsnormen liggen héél anders dan hier in Nederland.
( alhoewel Nederland ook niet altijd trots hoeft te zijn op wat en hoeveel ze gebruiken ! )
Biologisch eten is misschien duurder ( bij de eenvoudige boer – boerderijwinkel vaak niet ),
maar besef !!!…WAT je allemaal binnenstopt in jou lijf.
Vaak is het gif of rommel en je eet het wel op en werkt schadelijk op je systeem of op die van je kinderen.
Je kunt je bij een prachtige stralende mooie appel afvragen, waaróm deze zo mooi uiterlijk heeft.
Dat komt door al het gif. Bij een boer is het ‘’uiterlijk’’ misschien niet zo mooi,
vaak ‘’ met wat plekjes '' etc.  maar je eet VEEL gezonder, besef dit goed !!!

e nummers

29 E.) Let op e-nummers in je voeding;
De ''E nummers'' op een verpakking, LET-DAAR-AUB-OOK-MEE-OP !!!
Ik was me hier nooit bewust van, totdat ik dit boekje onder ogen geschoven kreeg
over e-nummers ON-GE-LOOF-LIJK, wat er vaak wordt goedgekeurd – volgens
bepaalde normen zou voldoen – aan me hoela.
Weet dat de overheid ook niet altijd in het belang van iedereen even eerlijk of positief is,
maar vaak ook vanuit hun eigen belangen handeld. OPEN-JE–OGEN, weet WAT je eet.
Dit interessante boekje kun je kopen in veel boekenwinkels.
Érg confronterend maar zo weet je wel wát je eet !

29 F.) Magnetron straling is héél erg slecht;
Weet je dit? Dat de straling van een magnetron enórm slecht is !!!
Alle voedingstoffen uit je eten verdwijnen d.m.v het gebruik van een magnetron.
Besef dit !!! Ook bij de voeding voor je kinderen.
Je kunt nog beter iets opbakken in een wok of in de oven verwarmen,
dan iets opwarmen in de magnetron, let daar écht mee op !
 
29 G.) Melk is zeer ongezond voor volwassenen;
Melk is helemaal niet zo gezond dan wordt verteld bij o.a het voedingscentrum;
Let op dat je niet teveel, of liever helemaal GEEN melk meer drinkt als je ouder bent.
Drink soja melk of rijstmelk. ( even wennen aan de wat zoetere smaak. )
Dierlijk melk  - dierlijke vetten zijn niet goed voor je systeem !!!
Door teveel melk te drinken laat dit een slijmlaag achter in je darmen,
waardoor voedingsstoffen NIET goed opgenomen worden.
Besef dit goed, ( lees punt 23 eens door, gaat over melkintolerantie ! .)

29 H.) Dorothé Lueb;
Ik kreeg deze website van Dorothé Lueb onder ogen omdat ik het advies had gekregen
om ''beter'' géén graan, haver, rogge etc. meer te eten, '' even ''
storte mijn werleld in, nu begrijp ik het...ook omdat ik nu bijna geen behoefte
meer heb om te '' snaaien of snoepen'' en mijn honger gevoel wordt veel beter gedoseerd.
Omdat je van brood er ten eerste dik ( vooral rond de buik )
van wordt, en het ook grote '' schommelingen'' geeft in de suikerspiegel
waardoor de behoefte naar meer eten en vreten alleen maar '' opvoert ''.
Haar kijk op voeding, de achtergrond, psychische ziektes, veel voorkomende ziektes in het algemeen,
over diabetes, authisme, bipolaire stoornis ( mds ), reuma, fybromyalgie en veeeel meer,
waarom wel of beter niet, ze legt het ook vaak helder uit ( soms ook technisch, maar kun je skippen.)
KLIK HIER: evenwijs, Dorothé Lueb


lotusroze

Ik heb nog vele verhalen die ik met je wil delen
en zullen t.z.t toegevoed worden...

DEEL 1:

Lees hier deel 1 van mijn persoonlijke handreikingen
KLIK HIER:
persoonlijke levenslessen - ervaringsverhalen




TERUG NAAR BOVEN

logoverkleind